پیدا کردن خانه ایدهآل، کاری پرزحمت است. سر زدن به بنگاههای معاملات املاک، محاسبه هزینهها و بررسی شرایط و انتخاب یکی از موارد، همیشه پر از چالش بوده و به اندازه کافی آدم را خسته میکند.اما با یافتن خانه ایدهآل، ماجرای جدیدی شروع میشود و آن سند زدن ملک است. مبایعهنامه ، بنچاق ، انتقال سند و مراجعه به دفتر اسناد مواردی است که ممکن است با آن مواجه شوید.
به نام زدن و یا سند زدن ملک، جزئیاتی دارد که اگر به آنها توجه نشود، ممکن است باعث پشیمانی خریدار و یا فروشنده شود. در این مطلب تلاش کردهایم تا شما را با این جزئیات آشنا کنیم.
در درجه اول برای خرید و سند زدن خانه یا ملک به دو نفر احتیاج داریم:
- فروشنده: میخواهد ملک یا خانه را بفروشد.
- خریدار: میخواهد ملک یا خانه را بخرد.
صورتی که به این توافقات رسیده باشند، وارد معامله میشوند.
اگر خانه مورد نظر خودتان را پیدا کردهاید به شما تبریک میگوییم و کمکتان میکنیم تا به راحتی مراحل سند زدن خانه را پشت سر بگذارید.
مراحل معامله ملک
معامله ملک در ایران سه مرحله دارد.
مرحله اول: توافق
مرحله اول، توافقی است که خریدار و فروشنده با هم میکنند. در این توافق، نوشتهای کتبی به نام قولنامه مینویسند، به عبارتی فروشنده و خریدار میگویند ما حرفی که بین خودمان زدهایم را قبول داریم و آن را مکتوب میکنیم.
تفاوت قولنامه و مبایعهنامه در چیست؟
اسم حقوقی قولنامه به مبایعهنامه تغییر داده شده است. قولنامه، بار حقوقی ندارد و اگر بین دو طرف دعوا شود، و به دادگاه مراجعه میکنند، قولنامه محکمهپسند نیست و شرایط فقهی لازم را ندارد. زیرا اساس قانون ما در ایران فقه است. برای همین قولنامه را به مبایعهنامه تبدیل کردند.

